Weg uit Australië en weer wennen in Nederland

Het is inmiddels weer ruim een maand geleden sinds we Australië verlieten. Het was tijd om naar Nederland te gaan. De bruiloft van Thom zijn zusje, het lang van huis zijn en het opstarten van onze bedrijven zorgden ervoor dat het beter zou zijn om even naar Nederland te gaan. Inmiddels hebben we een hoop stappen gezet, veel mensen gezien en de Albert Heijn al aardig leeg gesnaaid. We hebben zelfs beiden een eigen bedrijf. Toch moet gezegd worden dat het echt enorm schakelen is wat betreft de leefstijl. We moeten wennen aan het leven in Nederland, na zo lang in het Australische ‘No worries’ leven te hebben gezeten.

Het afscheid in Australië

Na meerdere jaren in Australië te hebben gewoond was het half augustus tijd voor een volgende stap. Australië zat op dat moment al bijna twee maanden in lockdown door corona. Hierdoor heeft Lianne de afgelopen maanden maar vijf uur per week kunnen werken. Thom daarentegen heeft altijd door kunnen werken, op twee weken na. Gelukkig kan Australië niet zonder haar galante bouwvakkers, waarna ze de bouw weer snel opengooide. Het was niet meer mogelijk om af te spreken, barretjes en cafés waren dicht en een leuke roadtrip zat er ook niet in. Hoe lullig het ook klinkt, voor ons was dit misschien wel het perfecte moment om Australië vaarwel te zeggen. Zeker aangezien de verhalen gaan dat Australië nog wel een aantal maanden dicht zal zijn.

Toch deed het heel veel pijn. Na zo lang met zoveel plezier in Australië te hebben gewoond laat je het achter je. Het is niet een weekendje in de Katjeskelder, toch? We hebben vrienden voor het leven gemaakt, we waren gehecht aan Manly en hadden beide een prima baan. We hebben Thom zijn 30e verjaardag nog gevierd en al onze vrienden stuk voor stuk gedag gezegd. Op een gegeven moment ga je maar wachten en wachten, totdat je eindelijk naar het vliegveld kan. Dat er een hoop tranen hebben gevloeid, mag duidelijk zijn. Dit was in eerste instantie het afscheid nemen van het geliefde Australië, maar ook zeker de spanning van wat er allemaal zou gaan komen.

We zouden de schoonfamilie gaan ontmoeten. We hadden elkaar in Nederland namelijk nog nooit gezien. We zouden elkaars vrienden gaan zien, midden in een weiland gaan wonen en terug naar waar we beiden zo veel los van elkaar hebben meegemaakt. Na een vlucht van in totaal 23 uur waren we weer terug in ons kikkerlandje. En we kunnen wel zeggen dat de landing misschien wel het meest emotionele was van alles. Het besef dat het avontuur klaar was. Voor nu!

Weer even wennen aan Nederland

De eerste frikadellen lagen al klaar, er werd goed gedoopt in de pindasaus en door de jetlag zaten we om 4 uur ‘s nachts met een zak Hamka’s chips in bed. Dag in, dag uit werden we meegevraagd door iemand om te gaan lunchen of dineren. We zijn echt bizar verwend door iedereen. Goed voor de lijn is het niet, maar hee…. als mensen je mee uit eten willen nemen, dan doe je dat.

De eerste weekjes in Nederland waren vreemd en soms had je geen idee hoe je jezelf nu eigenlijk moest voelen. Je wilt veel mensen zien, veel mensen willen jou zien. En voor je het wist zat je gewoon weer in het leven dat je jarenlang gehad hebt. Het is geweldig om je familie en vrienden weer te zien. Het voelt vertrouwd, je hebt een hoop verhalen en we waarderen echt hoe geïnteresseerd mensen in je zijn. We kwamen thuis in het spreekwoordelijke warme bad.

Toch merkte we beiden al snel dat onze agenda werd bijgevuld en bijgevuld. Nu moet je weten dat we in Australië amper tot niks planden. Per week keken we wel even wat we zouden gaan doen. Je vriendenkring is zoveel kleiner, waardoor je ook niet met heel veel mensen rekening hoeft te houden. Negen van de tien keer kwamen we ze toch wel tegen tijdens het wandelen en spraken we dan iets af. En precies dat spontane vinden wij geweldig. Dat is hier naar onze mening compleet anders. Inmiddels weten we heel september al wat we gaan doen. Dit ging zelfs zo ver dat we eigenlijk pas na drie weken voor het eerst even samen op de bank urenlang series hebben gekeken. Je wordt geleefd en hebt geen idee waar je nu wel en niet goed aan doet. Voor nu hebben we dan ook beiden zoiets dat we niet te veel plannen en tegen die tijd wel kijken of we ergens bij zijn, ja of nee.

Stappen zetten richting het volgende plan

Een van de redenen dat we hier zijn is om onze bedrijven te laten groeien. We hebben ons daarom twee weken geleden, apart van elkaar, ingeschreven bij de KVK. Lianne heeft een bedrijf dat What if we fly Socials & Design heet en Thom heeft What if we fly Copywriting opgericht. Inmiddels zijn we dus eigenaar van ons bedrijf. Lianne die de social media gaat beheren voor bedrijven en daarbij haar ontwerpen blijft maken voor tatoeages, logo’s etc en Thom die zich stort op het schrijven van content voor websites, blogs of andere artikelen. En dat voelt heel erg vet. Lianne werkt verder drie dagen bij PLSTK Café in Hoek van Holland en Thom beunt drie dagen als hovenier bij Langstraat Hoveniers. Op die manier hebben we in ieder geval een inkomen en gebruiken we de overige dagen om onze eigen zaak te laten groeien.

Het is super leuk om te merken dat het in Nederland allemaal ietsje sneller gaat. Zo werken we inmiddels samen met meerdere bedrijven, wat in Australië toch moeizamer ging. Het is toch het netwerk wat je hier al hebt, wat er voor zorgt dat mensen eerder actie ondernemen. En dan hebben we eigenlijk nog niet heel veel mensen benaderd. Dit alles geeft vertrouwen richting de toekomst.

En wat is die toekomst dan?

Allereerst gaan we morgen genieten van de bruiloft van Thom zijn zusje. Het gaat nu eindelijk door, dus dat betekent volgens ons dat je ook extra los mag gaan. In de week hierna gaan we, geheel in stijl, even tien dagen op vakantie in een campervan. We gaan op het gemakje richting Italië of Spanje en hopen te ervaren hoe het is om te werken tijdens het reizen. We hebben beide wat klussen die we gewoon vanaf de laptop kunnen doen. We zien het dan ook als een soort test, maar vinden het vooral geweldig om Europa weer eens te ontdekken.

Ons oorspronkelijke plan was om een maand of vier in Nederland te zijn en vervolgens de stap naar een ander land te maken. Australië en Nieuw-Zeeland zitten er helaas voorlopig nog niet in. Bali staat dan op nummer 1, maar het is nog maar de vraag of dat tegen die tijd open is. Zo niet, dan neigen we meer richting Costa Rica of iets. Dit veranderd zoals vanouds regelmatig, maar een beetje vooruitzichten hebben motiveert alleen maar meer. In principe gaan we ook pas weg als we voldoende kunnen verdienen met onze bedrijven.

Dit was weer eens een update over ons leven, maar dan in Nederland. Mocht jij, of iemand die je kent, het nu leuk vinden met ons samen te werken, stuur ons gerust een berichtje. Lianne beheert Social Media voor bedrijven en blijft daarnaast uiteraard ontwerpen. Zo heeft ze toevallig vandaag weer een super leuke klus binnengehaald. Ben je meer op zoek naar websiteteksten en kom je hier maar niet aan toe? Trek aan de bel. Wij helpen jou op weg en jij ons uiteraard ook. Heet dat niet iets van een win-win situatie?

Super leuk dat je de blog weer hebt gelezen!

Liefs Thom en Lianne

Weer in lockdown en terug naar Nederland

Het is iets later dan gepland, maar over niet al te lang gaan wij dan toch terug naar Nederland. Plannen die constant in de war zijn geschopt hebben ervoor gezorgd dat we de afgelopen maanden flexibel hebben moeten zijn. Gelukkig zijn wij beiden flexibeler dan een...

Thom

Allright, I am Thom van Mil. 28 years ago I saw a bright fluorescent lamp from the hospital in Delft shine in my eyes and I still had the moisture behind my ears. After this I lived for 27 years in Schipluiden, a small village between Rotterdam, The Hague and Delft in...

Lianne

I’m Lianne van der Horst and about 26 years ago I was born in Schiedam, where I have lived most of my life and gathered a fantastic group of people around me. I had a good time here and enjoying my first beers. I am therefore regularly drunk with my soul under my arms...