‘Zo! Moet jij niet eens wat met je tekeningen doen?’ Bij deze.

Als klein meisje was ik altijd al bezig met dingen maken, tekenen en bedenken. Met een glas blauwe Taksi en een brinky naast mij op tafel zat ik weekenden lang in mijn jungle-kamer, die fungeerde als een soort klieder fabriek waarin tekeningen, raamstickers, potjes, 3D-kaarten en een heus kikkerhotel werd gefabriceerd. Liep erg goed overigens dat hotel, tot de katten van de buren er lucht van kregen en er in de tuin een soort genocide plaatsvond. Toen het hotel zijn deuren sloot heb ik het maar gehouden bij tekenen.

Tijdens mijn reis die begon in 2017, had ik een enorme lijst met boeken die ik wilde lezen, dat doe je namelijk als ‘echte reiziger’. Na twee hoofdstukken van ‘ The subtle art of not giving a f*ck’ in drie maanden tijd gaf ik het op. Ik kocht een geinig geel bloknootje in Singapore en begon weer met tekenen, dit keer in een andere stijl dan voorheen. De inspiratie bleef maar komen en ik kon uren achter elkaar door krabbelen met de muziek van Trevor Hall door mijn oordopjes. Ondanks dat veel mensen tegen mij zeiden ‘ Zo! Daar moet je wat mee doen joh!’ Mensen die mij kennen weten dat ik daar vrij weinig voor voelde en te onzeker ben over mijn eigen kunnen. Ik gaf mijn tekeningen veel liever weg en maakte mensen hier zichtbaar blij mee. Het leuke hieraan vind ik dat er nu over de hele wereld tekeningen van mij liggen/hangen/staan. Dit geeft mij nog dagelijks een onwijs voldaan en warm gevoel. Daarbij wilde ik nooit geld verdienen met wat ik gewoon zie als een hobby. En waarom zou je een cent willen uitgeven aan mijn dromerige gekrabbel?

Different times – different measures

Maar goed, tijden schijnen nog wel eens te kunnen veranderen en ik heb nog wel eens een schop onder mijn hol nodig. Door alle ravage die COVID heeft veroorzaakt en wij van Western Australia terug naar New South Wales moesten verhuizen, heb ik helaas mijn baan moeten opzeggen. In de drie maanden zonder betaald werk heb ik hard gewerkt aan nieuwe designs en veel nagedacht over een manier waarop ik deze de wereld in wilde brengen. Mijn jungle-kamer is omgeruild voor een appartementje aan zee en de blauwe Taksi door rode wijn. Verder heb ik nu niet één fantastische vent die mij helpt, maar ik heb er twee! Hiermee bedoel ik uiteraard mijn vader en Thom.

Vanaf vandaag te bestellen!!

Mijn designs zijn sinds vandaag in Nederland verkrijgbaar in 10 verschillende postcards designs! En daar ben ik stiekem heel erg trots op. Alle tekeningen zijn geïnspireerd door mijn liefde voor de oceaan, reizen en de mensen die ik onderweg heb leren kennen. Dus wil jij jouw beste vriendin, eenzame omaatje of oude docent een uniek kaartje sturen in deze bizarre tijd? Klik dan hier om een kijkje te nemen in de webshop.

Maar lieve mensen, dit is nog niet alles. Momenteel ben ik ook bezig met het ontwerpen van een tatoeages en geboortekaartjes voor mensen in Nederland, Australië en Nieuw Zeeland. Ook maak ik designs op surfplanken en skateboards. En het fijne aan hetgeen wat ik doe is dat dit op vele manier toepasbaar is en we alles kunnen bespreken. Wil jij bijvoorbeeld iets tofs aan de muur, een nieuw logo of een wijnfles etiket? Alles is mogelijk! Ik kan momenteel natuurlijk niet persoonlijk bij jou de muur vol komen kliederen, maar alles is op te sturen vanuit hier of te maken in stickers etc.

Je mag best weten dat ik zenuwachtig ben en onwijs benieuwd ben naar jullie mening en ideeën! Stuur dus gerust een berichtje via Whatsapp naar +31630913350 of stuur een email naar whatifwefly@hotmail.com.

Liefs, Lianne.

3 Comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: