Warning: A non-numeric value encountered in /home/customer/www/whatifwefly.nl/public_html/wp-content/themes/ashe-pro-premium/inc/customizer/dynamic-css.php on line 557

Thom

Nou, ik ben dus Thom van Mil. 28 jaar geleden zag ik een felle tl-balk van het ziekenhuis in Delft in mijn ogen schijnen en had ik het vocht nog achter mijn oren zitten. Hierna heb ik 27 jaar lang in Schipluiden gewoond, een klein dorpje tussen Rotterdam, Den Haag en Delft. Velen zien het als een boerendorp, met 1 supermarkt en 1 voetbalclub en geen slager. En ja, eigenlijk is dit ook gewoon zo. Toch heb ik hier met alle plezier jarenlang gewoond en maak ik deel uit van een fantastisch gezin en heb ik geweldige vriendengroep opgebouwd.

Mijn grootste hobby is altijd al voetbal geweest, wat ik dan ook vanaf mijn 5e tot 27e heb gedaan en in Australië nog steeds doe. Ik ben een groot fan van Ajax en weet vaak alles standen van zelfs de 3e divisie in Azerbeidzjan uit mijn hoofd. Zelfs tijdens het poepen probeerde ik de bal hoog te houden. Verder ben ik medio 2018 afgestuurd op aan de Haagse Hogeschool als docent lichamelijke opvoeding. Dit was wel even een momentje waar ik al zo’n kleine 10 jaar naar uit keek. School was op zijn zachtst gezegd niet mijn favoriete hobby. Althans het leren dan. De lol met de mensen die ik daar heb leren kennen is ongeëvenaard. Omdat ik van mijzelf uit nogal makkelijk ben heeft dit ook wel invloed gehad op mijn schoolprestaties. Zo heb ik ooit alle wedstrijden van het WK voetbal in 2006 gezien. Helaas viel dit net tijdens de toetsweek, waardoor de Havo 3 nog een keertje over mocht doen. 8 jaar zwoegen op het HBO en wat verkeerde studiekeuzes verder was het in 2018 dan toch eindelijk zo ver en hoefde ik nooit meer naar school. Maar wat nu!?

27 jaar in hetzelfde kleine dorp wonen is leuk, maar op een gegeven moment weet je het allemaal wel. Maandag tot vrijdag werken, zaterdag voetballen en dronken worden in de kantine en om 21.00 met de shoarma nog hangend aan je lip naar huis waggelen. En ja, op de zondag had de bank vaak doorligplekken.

Ik heb mijn leven thuis nooit saai gevonden, maar heb altijd al in mijn hoofd gehad om na het afronden van mijn studie niet direct fulltime te gaan werken. Dit kan met de luiheid te maken hebben, ook wil ik simpelweg avontuur en nieuwe dingen zien. Het eerste plan was om maar gewoon te gaan backpacken in Azië. Na 2 eerdere lange vakanties in Thailand en Maleisië vond ik het hier geweldig, dus waarom niet voor een paar maanden?

Door mijn studie, werk op de buitenschoolse opvang en het voetbaltraining geven werk ik graag met kinderen. Toen ik over Australië na ging denken en ontdekte dat je hier ook als aupair zou kunnen werken was dit iets wat ik direct wilde. Ik vond het enorm spannend om in mijn eentje zo’n stap te zetten en vroeg me regelmatig af waarom ik dit nu ook al weer wilde. Toch eindigde deze gedachten vaak met het idee dat het thuis allemaal wel hetzelfde zou gaan blijven en dat het goed voor me zou zijn ook even op mijn eigen benen zou staan.

Inmiddels woon ik in Australië, heb ik een knappe vriendin ontmoet, ben ik in Indonesië en Hawaii geweest, heb ik een komkommer op mijn kuit laten tatoeëren, zijn mijn ouders beiden langs geweest en kom ik op de mooiste plekken op de wereld.

Niet gek toch!?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: